Please enter your e-mail address. We will send your password immediately.

سنگ ، بسیار است برای پاهایی که به دویدن در مسیرهای سخت ،عادت دارند ، برای آدم هایی که به اندازه ی کافی قوی اند ؛ چرا که خودشان را باور دارند . مشکل اینجاست که آنان که ندویدند و نرسیدند و کلافه شده اند از نشستن ؛ برای ایستاده ها سنگ می ریزند ! مشکل اینجاست که آدم های ساکن ، پای آدم های درعبور را می گیرند ، چون چشمان راکدشان به تماشای دویدن عادت ندارد ! مشکل اینجاست که آدم ها به جای سرکوب ضعف هایشان ، تسلیم می شوند ، به آسایشِ تسلیم؛ عادت می کنند و از یک جایی به بعد ،حتی تابِ دیدنِ موفقیت آنان که در سخت ترین شرایط ایستادند و ادامه دادند و تسلیم نشدند را ندارند ! آنان که نشسته اند ، رنجِ عبور را نمی فهمند ، و نمی دانند کسانی که امروز روی قله ای ایستاده اند ، چند بار در مسیرِ صعود ، زخمی شدند ، چند بار زمین خوردند و چند بار در نهایتِ خستگی ادامه دادند ، آنان که نشسته اند ، افقِ دیدشان ، کوتاه می شود ، دویدن و رسیدن را ملامت می کنند و با سرکوب و تحقیرِ ایستاده ها ، نشستنِ خویش را توجیه ! آنان که نشسته اند ، همه را نشسته می خواهند ... و نمی دانند که برای رسیدن به قله باید ایستاد ، باید دوید ، و باید رنج مسیر را به جان خرید ! #نرگس_صرافیان_طوفان‌